Onmisbaar kleinood

Ik ga op reis en ik neem mee… Daar hebben we goed over nagedacht toen we vertrokken, net als reizigers over de hele wereld al eeuwen doen. Het is de kunst zoveel mogelijk van je creature comforts binnen handbereik te hebben zonder al te zwaar beladen te zijn – het moet bergop ook nog een beetje leuk trappen zijn.

Gear freaks kunnen aan reizen hun hart ophalen; wel eens de Bever binnen gelopen? Ik ben ook slachtoffer geworden van de hebberigheid die een reis voorbereiden met zich meebrengt gezien mijn aanschaf van een (overigens ontzettend geweldige Cumulus op maat gemaakte) slaapzak die meer kostte dan ik ooit aan gewoon beddengoed heb uitgegeven.

Gadgetliefde toen & nu

Al scrollend door de collectie van de rijksstudio stuitte ik op een object dat ik als 17e eeuwse reiziger vast niet had kunnen weerstaan. Het is in de eerste plaats ontzettend mooi (dat stukje esthetiek is bij de Bever wat naar de achtergrond geraakt) en in de tweede plaats onmisbaar: een beschilderd reishorloge van Salomon Coster van halverwege de 17e eeuw.

onmisbaar_kleinood_horloge

Reishorloge van de hand van Salomon Coster, met olieverfportretje erin (ca. 1650).

Een kleine klok! Voor onderweg! Oké, hij is niet zo heel nauwkeurig – je kunt er alleen de uren mee aflezen – maar dat is al heel wat wanneer je verstoken bent van een naburige kerkklok om de tijd te bepalen. Coster gebruikte voor dit klokje state-of-the-art technologie van Christiaan Huygens waar hij het patent op had. Jammer dat hij in 1659 stierf want Huygens zou in 1675 een ander mechanisme uitvinden dat nog veel preciezer was. Hiermee kon je wel minuten aflezen – dat was handig geweest voor het op tijd verschijnen bij de trein of voor tijdens het bijwonen van een protestantse dienst die eeuwig leek te duren.

Onafscheidelijk fietsmaatje

Sinds de helft van de 20ste eeuw is het polshorloge ingeburgerd geraakt en wellicht inmiddels outdated is ook die mee op reis. Het meest onmisbare kleinood van de trip tot nu toe is een ander meetapparaat: de Sigma BC 14.12 kilometerteller AKA hoogtemeter AKA temperatuurmeter AKA mijn onafscheidelijke fietsmaatje. Elke fietsdag reset ik de standen keurig voor het verzamelen van een nieuwe set small data. Aan het einde van de rit noteer ik de belangrijkste informatie in een boekje. Ik begon met het bijhouden van het aantal kilometers per dag maar….

De intrede van ‘het pijltje’! Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Je ziet: het aantal hoogtemeters is voor deze trip minstens zo belangrijk. Die data achteraf zijn interessant voor mij omdat ik gewoon ontzettend nieuwsgierig ben aangelegd. Bijkomend voordeel is dat ik hiermee een beetje een idee krijg hoeveel (hoogte)meters we per dag kunnen verhapstukken. Bij het plannen van de route komt dat van pas. En bij het plannen van pauzes – minstens elke 25 kilometer moeten er wat calorieën ingenomen worden.

Voor Graaf Tels onder ons: op de homepagina vind je een up-to-date staatje met alle zinnige en onzinnige data die ik en mijn Sigma tot nu toe hebben verzameld!